สืบเนื่องจากผมได้มีโอกาสไปทำสัมมนา Dealer ทั่วประเทศของ บริษัทที่ขาย Printer ชื่อดังที่มี ตัวอักษร H นำหน้าซึ่งงานดังกล่าวได้จัดที่

หัวหิน(จริงๆแล้วเป็นงานกินเหล้าของบริษัท H ที่จัดให้ตัวแทนจำหน่าย) ในช่วงวันที่ 28-30มีนาคมที่ผ่านมา และบริษัทของผมก็ตั้งอยู่ในเชียงใหม่ซึ่ง

ก็ต้องเดินทางเป็นเวลา 10 ชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ ที่สำคัญบริษัทของผมมีด้วยกัน 9 คนและเด็กฝึกงานอีก5คน (ไม่รวมผู้บริหารนะ) แต่มีคนไปแค่7คน

กะน้องฝึกงานอีก2คน ที่เหลือติดงาน เปิดตัวรถสัญชาติเยอรมันที่ขึ้นต้นด้วยตัว B ลงท้ายด้วย W ที่เชียงใหม่

ใน 9 คนที่ไปนั้นมี ชายแท้ๆ 2 ผู้หญิงอีก 5 เกย์แอนด์กระเทยอีก 2 (ซึ่ง2คนนี้ผมยอมรับในตัวเค้า) คนของเราไม่พอที่จะไปต่อสู้กับคนในงาน

200 กว่าคนได้ จึงได้มีการจ้างสต๊าฟต์มาเพิ่ม เป็นจำนวน 7 คน ใน7คนนี้มีหญิง 1 กะเทยแอนด์เกย์ 5 (ขอใช้สรพพนามแทนตัวนางทั้ง5 ว่า "E5" )คงไม่ต้องบอกว่าเหลือแมนๆกี่คน ......

เราออกเดินทางกันตั้งแต่ช่วงหัวค่ำของวันที่ 27 เพื่อให้ไปถึงในตอนเช้าของวันที่ 28 และสามารถเริ่มงานได้ทันที

งานแรกที่เราเจอคือ การขนของลงจากรถ 6 ล้อ ที่ขนมาจากเชียงใหม่สภาพเต็มลำรถ บอสซี่ ของเราก้อเรียกให้เรามาขนของลงรถ ซึ่งอันนี้ไม่ค่อนจะมายด์เท่าไรเพราะพนักงานของโรงแรมช่วยเหลือเราเป็นอย่างดี ทั้งเรื่องรถเข็น และแรงงานที่แทบจะขนกันมาทั้งโรงแรม ผ้าเย็นหลังจากการขนของเสร็จ อัธยาศัยและน้ำใจของเค้าเหลือล้นจริงๆ E5 ทั้ง 5 ตัวยังมาไม่ถึงเพราะต้องรับลูกค้ามาจากกรุงเทพ คืนนั้นผมนอนในห้องสต๊าฟต์หรือพูดง่ายๆว่าห้องเก็บของ เพราะต้องทำ VTR ที่ค้างให้เสร็จ

งานที่สองเช้าวันที่ 28 คือรับมือกันลูกค้าที่มาลงทะเบียน ผมทำหน้าที่เป็น VDO Man คอยถ่าย VDO เพื่อทำ Final Report ให้กับลูกค้า
ไม่รู้ว่า นรกชังหรือสวรรค์แกล้ง ให้พวกมันมาถึงพร้อมกัน ลงจากรถได้ มันพุ่งมาหาผมที่ยืนถ่ายVDOอยู่ว่า

E5 : น้อง พี่ไปหากุญแจห้องให้พี่หน่อย จะไปอาบน้ำและนอนพักสักหน่อย พวกพี่เพลีย
ผม : อันนี้ผมไม่รู้นะคับลองไปถาม พี่หน่อย(บอสซี่)สิคับว่จะให้พักหรือป่าว เพราะผมนั่งรถมา 13 ชัวโมงก้อทำงานเลย น้ำก้อไม่ได้อาบ (อีห่า!!! เพลีย นั่งรถตู้ VIP มาจากกรุงเทพไม่ถึง 3 ชั่วโมงบอกเพลีย )
E5 : อารายยยยย กันเนี้ยยยยยย ฉันร้อนนะยะ.....
ผม: คับ (แล้วเดินมาทำงานในส่วนขอตัวเองต่อ และคิดในใจว่าเราคงไม่สามารถญาติดีกับ E5 ได้แน่ๆ)

ช่วงบ่ายของวันที่ 28 เป็นกิจกรรม ตีกอล์ฟ และ workshop ผมมีหน้าที่ VDO MAN ก้อต้องไปตามถ่าย VDO ทั้งในสนามกอล์ฟ และฐาน workshop ลองคิดดูนะคัย ไปถ่าย VDo แบกขาตั้งกล้องหนัก 5 กิโล กว่าๆ กล้อง VDO Panasonic DVX 100A หนักประมาณ3กิโลได้ ไหนจะ Accessory ของตากล้องอีก รวมในตัวหนักไม่ต่ำกว่า 12 กิโล และแดดช่วงปลายมีนาคมต้นเดือนเมษายน ลมทะเลเหนียวที่ลอยมาปะทะกับตัว สรุปง่ายๆ ผมเพลียแดด มากๆ แต่ยังดีที่มี Golf Cart ให้ 1 คัน พอบรรเทาความเหนื่อยได้ในช่วงหลัง และในช่วงที่ขับ Golf Cart รับลมทะเลเหนียวๆอยู่นั้นผมก้อได้ไปประสบกับภาพที่ทำให้รู้สึกเหนื่อยนักกว่าเดิม คือ E5 ทั้ง 5 ตัว นอนเล่นเถิดเทง กัน ริมสระน้ำของโรงแรม อ้าว หน้าที่ของพวกมันคือไปดูแล ฐาน workshop นี้หว่า ด้วยอารมณ์ผมเลยเดินไปถามว่า

ผม : โทษนะคับ ไม่ไปคุมฐานกันเหรอคับ
E5 : (มองมาดูด้วยสายตาดูเหนือกว่า ) ก้อเค้ามีเจ้าหน้าที่ดูแลแล้วฉันก้อไม่มีอาไรทำ
ผม: ...... (เดินจากมาอย่างเงียบ ปล่อยให้มัน วิ้ดว้าย กันต่อ )

ตกค่ำมาเป็นงานเลี้ยงที่ร้านอาหารมีชื่อแห่งหนึ่งในตัวเมือง หัวหิน อาหารที่นั้นน่าทานมากๆทั้งที่ผมไม่สามารถทานกุ้งได้ยังอย่างซัดสักตัว ผมไปทำงานในสภาพที่เน่ามากๆ น้ำไม่ได้อาบ เสื้อตัวเดิม ตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ เหนียวตัว แล้วสถาวะก้อทำให้ต้องปะทะกับกองกำลัง E5 อีกครั้ง ผมต้องเดินผ่านพวก E5
เพื่อถ่ายเก็บบรรยากาศ มี1ในกลุ่ม E5 คุยกะผมว่า

E5 : นี้น้อง ไปไกลๆไป
ผม : ทำไมเหรอคับ (อ้าวอีนี้กุก้อไม่อยากใกล้มึงหรอกนะรู้ไว้)
E5 : คือพี่ เห็นสภาพน้องแล้วพี่สงสาร
ผม: (ผมทำหน้าเจือๆแล้วตอบไปว่า ) คับคุณพี่ ผมต้องทำงานคับ ไม่ได้ว่างมาดูแลหน้าตาเหมือนคุณพี่... (แล้วเดินจากไป ด้วยความสะใจเล็กๆ)

งานในตอนนั้นเต็มไปด้วยความสนุกสนาน ทั้งรูปแบบ อาหาร และสถานที่ พวกผมทั้ง 9 คนทำงานกันหมด ไม่มีใครได้ทานข้าวเย็น จนทางร้านรู้เลยจัดโต็ะให้พวกเรา 2 โต๊ะ ไว้กินกันหลังงานเลิก .... แล้วเหตุการณ์ก้อเกิดขึ้น E5 อีกแล้วครับท่าน ไม่ใช้แรงงาน ไม่มีตัวแสดงแทน ไม่มีใคร เชิญ มันมาซัดของในส่วนของผมที่ร้านจัดให้เป็นพิเศษ เพราะรู้ว่าผมทานกุ้งไม่ได้ คือไข่เจียวปลาหมึกหลอด มันซัดกันเหลือให้ผมไม่ถึงครึ่งจาน และอาหารบนโต๊ะมีแค่ 3 อย่างที่ผมทานได้ ไข่เจียวปลาหมึกหลอด ปลาทะเลอาไรสักอย่างราดพริก และ พริกน้ำปลา ... โอเค ผมถือว่าทำทานให้ผีมันกิน ก้อก้มหน้าก้มตาทานเข้าไปตามซะตากรรม... และแล้ว E5 มันเริ่มอีกแล้ว..

E5: น้อง ไม่เคยกินอาหารทะเลเหรอ ตายอดตายอยาก มาจากไหน
ผม: (หยุดกินแล้วมองหน้ากับเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องที่เป็นเกย์)
เกย์แมน : นี้พี่ปั้ม เค้าเป็นรุ่นพี่ ไม่ใช่น้องพวกหล่อน และพวกฉันก้อยังไม่ได้แดกห่าอาไรมาตั้งแต่เที่ยง(บอกไปเลยว่าพี่เคยติดคุก ข้อหากระทืบกระเทยจนกลายเป็นแมน)
E5 : อ้าวเหรอ
ผม : ไม่เป็นไร พี่อาจจะหน้าเด็กก้อได้.... (สะใจอีกแล้ว)
E5: เหรอ ก้อนู๋ไม่รู้ นึกว่าไปจ้างสต๊าฟต์นักศึกษามาถ่าย ดูไม่ค่อยโปรไงก้อไม่รู้
ผม: (ผมไม่พูดอาไร ได้แต่ยิ้มและนึกในใจ "อ้าวอีนี้ปากเหรอนั้น แต่ล่ะคำที่พูดออกมา ไม่ได้ผ่านการกลั้นกรองของสมอง เลยเหรอไง นึกจะพูด ก้อปล่อยคำออกจากตูดมาเลยเหรอไง ")
เกย์แมน : เรา มากินข้าวกันต่อเถอะ อย่าไปสนใจเค้าเลยนะพี่ (แล้วก้อกินต่อเพราะยังไม่อิ่ม)

ผมกลับมาถึงโรงแรมประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ และขึ้นไปทำ VTR พร้อมกับบอสซี่ จนได้นอนช่วงตี 4และผมก้อนอนมันบนพื้นห้องนั้นแหละ และตื่นประมาณ
6โมงครึ่ง เพราะต้องลงมารอลูกค้าที่จะมาทานข้าวเช้า 7 โมงครึ่ง เช้านี้อากาศค่อนข้างอบอ้าว แต่ผมก้อพยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้ร้อนตามอากาศ และแล้ว E5 มาอีกแล้ว

E5 ; พี่หน่อยค่ะ พวกนู๋หิวแล้ว นู๋ ไปทาน มื้อเช้า ก่อนนะค่ะ
บอสซี่ : มื้อเช้าเหรอค่ะ... มารับลูกค้าเลย ฉันบอกพวกเธอแล้วนะว่ามานี้ ทานข้าวกล่องกัน ไม่ใช่ อาหารโรงแรม
ผม : (อิอิ สม..)
E5 : คุณพี่ขา แล้วข้าวกล่องอยู่ไหนล่ะค่ะ นู๋หิวจนกินผู้ชายได้ทั้งตัวแล้วนะค่ะ
บอสซี่ : ข้าวกล่องเหรอจ็ะ มา 10 โมงจ็ะ
E5 : !!!!!!!! (เริ่มเหวี่ยง) อาไรนะค่ะ 10 โมง

จังหวะนั้นเองก้อมีลูกค้ามาอีก1กรุ๊ปใหญ่ บอสซี่ของผมก้อจัดการให้ E5 5ตัว ไปส่งลูกค้าที่โต็ะ และ เทกแคร์ลูกค้า ผมรู้สึกสะใจและยิ้มออกกับการกระทำของบอสซี่ ที่มีต่อ E5 ได้อย่างออกนอกหน้า จน บอสซี่ ต้องมาถามว่ายิ้มไงกันนักหนา....

เรื่องของ E5 ยังไม่จบเพียงเท่านี้ ติดตามกันต่อในภาค 2 .....